Dördüncü Duvar Bu Sefer Tam Yıkıldı

Doom Patrol Weight of the Worlds #5

  Bu yazıya başlarken hala okuduğum sayının etkisinde olduğumun altını çizmeliyim. Tabii ki bunun bir karakterin ölümü veya süper acayip bir olayın meydana gelmesiyle alakası yok. Olay tamamen bu sayının dördüncü duvarı çok iyi delmesi. Deadpool’u bilen herkes biliyordur dördüncü duvarın yıkılmasının okuyucu üzerindeki etkisini. Bilmeyenler içinse söyleyeyim; dördüncü duvar bir tiyatro oyununun veya video oyunun, filmin veya dizinin kendisini sizin izlediğinizi, okuduğunuzu bilmesine denir. Ne kadar Deadpool’la popüler olsa da bu tekniği çizgi roman tarihinde sadece Deadpool kullanmaz. Yeri geldi Harley Quinn DC’nin 2011’de evreni sıfırladığı New 52’ye gönderme yaptı, yeri geldi Brainiac kendisinin ve kahramanların hikayelerinin biz okuyucular tarafından okunduğunu dile getirdi, hatta Sünger Bob’un beleş çizgi roman günündeki sayısında çizgi romanlarda şarkı söylemenin aptalca bir şey olduğuna değinildi.

Peki ne oldu da Doom Patrol’un bu sayısı beni bu kadar etkiledi? Öncellikle Grant Morrison’ın yazdığı Doom Patrol serisinin büyük hayranı olduğumu söylemeliyim. Edebiyatın, sanatın ve felsefenin bir süper kahraman çizgi romanına nasıl uyarlanması gerektiğinin cevabıdır o seri. Okumadıysanız cidden okumanızı tavsiye ederim, eğer o seriyi okuduysanız da eskilere saygı kuşağı olarak Gerard Way’in Young Animal altyapısından çıkma Doom Patrol’unu okumanızı tavsiye ederim. Grant Morrison gibi derin konulara inmese de karakterleri geçmişlerine saygı duyarak modern çağa çok iyi bir şekilde derlemiş. Bu sayıda mesela uzun zamandır görmediğimiz Dorothy Spinner’ı görüyoruz. Ve Robotman’in Dorothy’nin ölümüyle iç hesaplaşmasını.

Sayı soyadı Clark olan genç bir çocukla başlıyor. Kendisi Sandman, Doom Patrol ve daha nicelerini basmış eski Vertigo’nun hayranı. (Buradan Vertigo’ya selam göndermek istiyorum çünkü kapandı artık.) Clark, Grant Morrison’ın Doom Patrol serisinin sayfalarını çevirerek aklındaki basit sorulara cevap bulmaya çalışıyor. Tabii ki bir Doom Patrol klasiği olarak kendisinin peşini okulda zorbalar rahat bırakmıyor. Hemen burada Grant Morrison’ın Doom Patrol’unun ilk cildinde editör Tom Peyer ön yazısından bir kesit paylaşmak istiyorum.

“Doom Patrol’deki karakterler süper kahraman olmasalar da, insanlar. Sizin ve benim gibi. En azından siz kendinize benzetemiyorsanız da ben kendime benzetiyorum. Onlar olabilecek herhangi bir şeye benzemiyorlar. Belki de bu his başkalarına yansıttığımız dertsiz tasasız normalliğin ne kadar mantıksız olduğundan kaynaklıdır. Belki de asıl mantıklı olan Doom Patrol’dur.”

Sorularına kesin cevaplar bulamayan Clark en sonunda sizden bir Doom Patrol çizgi romanını alıp çevirmenizi istiyor. Ve burada olay bana dönüyor. Ben de Clark gibi Morrison’ın yazdığı ilk cildi aldım elime. Sorum bende saklı kalsın, sayfaları çevirip parmağımı koyduğumda çıkan panel şu yukarıdaki paneldi. Bundan sonraki sayfada olan mı ne? Tabi ki makas ellerin Clark’ı çizgi romanın içine çekmeleri.

Siz de şaşkın olmaz mıydınız bu durumdan sonra? Belki de ben Doom Patrol’un beni şaşırtmasını istiyorumdur, bilemeyeceğim.

Yazar: Becky Cloonan, Michael Conrad
Çizer: Becky Cloonan
Yayıncı: DC Comics / Young Animal

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Benzer Yazılar

One Piece: Hasır Şapka Korsanları, Japon Reklam Kampanyası İçin Canlandı!

One Piece: Hasır Şapkalının Korsanları, Indeed Japan’in bir reklam kampanyası için canlı halleri ile...

Yeni Star Wars Serisi: Darth Vader

Bu zamana kadar birçok kez çizgi romanlar, kitaplar ve...

Cybertron’da Yeni Dönem

IDW yıllardır yayınladığı Transmorfers evrenini geçen sene sonlandırdı. Hemen ardından yeni bir Transformers...

Mikel: Bask Paranoyasının Derinliklerinde

İspanya'daki Bask ayrılıkçı hareketin ortasında yer alan Mikel,...

En Çok Okunanlar

Venom Yazarı Cates Hayranları Tarafından Ölüm Tehditleri Almaya Başladı

Yazar Donny Cates son açıklamalarında Venom #11 içeriği yüzünden...

War of the Realms: Dev Hikaye Öncesinde Bilmeniz Gerekenler

Evet bildiğiniz gibi çizgi roman dünyasında artık eventler eksik olmaz hale geldi. Bir kısmı maalesef...

Mutluluğa Giden Yolu Bulmak: Meat and Bone

Kat Verhoeven'ın yazıp çizdiği Meat and Bone'da tekrar...